Da li imate preko 18 godina?

Melanho-test: Saša Tkačenko o utopijskim ruševinama

Umesto klasičnog intervjua, a povodom izložbe "Ruins of Future Utopia" - postavili smo Saši nekoliko pitanja-izbora-zadataka.

0
0

Ruins of Future Utopia je samostalna multimedijalna izložba Saše Tkačenka, a sastoji se od niza radova tematski i osećajno okupljenih oko ideja melanholije i Jugoslavije, te mogućnosti promene/muzeja/revolucije, na samom temelju preispitivanja šta nostalgična osećanja zapravo sadrže: jesu li opasna, zavodljiva, afirmativna i na koji način nas hvataju nespremne u dihotomiji između unutrašnjih očekivanja i spoljašnjih istorijskih i društvenih faktora.

Centralni motivi ove izložbe, ruševine – melanholija – Jugoslavija – nostalgija – utopija – ni kao termini unutar jezika (i ne samo našeg) ne nude konačna značenja. S tim u vezi, celokupna arhitektura Tkačenkove izložbe počiva na dvostrukosti i insistira da onaj koji hoda kroz prostor galerije takođe prolazi kroz asocijativna, goruća polja zapitanosti u vezi sa pozicijom – sopstvenom, svakako – ali i pozicijom društva u kome se nalazi.

Đorđo Agamben

Na nekoliko punktova, ruševine buduće utopije stoje u odnosu na sadašnjost, prošlost i – ukoliko bismo govorili u glagolskim vremenima – snažno naspram sopstvenog potencijala. Tkačenkova izložba nenametljivo poteže temu savremenosti, ne kao vremenskog paralelizma umetnika i publike, već kao daleko kompleksnijeg društvenog i kulturalnog pojma (na način na koji ga, recimo, tretira Đorđo Agamben, a njegov esej na ovu temu možete pročitati na srpskom ili engleskom). Činjenica da se izložba održava upravo u ovom, inicijalno magacinskom prostoru, takođe nije zanemarljiva: tržišna priroda teških industrijskih materijala koji okružuju ovu postavku uokviruje je, ipak, upravo u vremenskom rascepu na kome počiva.

“Ko može reći: moje vrijeme dijeli vrijeme, upisuje u njega cezuru i diskontinuitet; pa ipak, upravo tom cezurom, tom interpolacijom sadašnjosti u inertnu homogenost linearnog vremena, savremenik ostvaruje specijalan odnos među vremenima. Ako je, kao što smo vidjeli, savremenik onaj koji je slomio pršljene svojega vremena (ili, u svakom slučaju, opažao rasjelinu ili tačku prekida), on od te frakture čini mjesto sastanka i susreta vremena i generacija.” Đorđo Agamben

Deo izložbe je i tridesetominutna instrumentalna kompozicija na kojoj je Saša Tkačenko radio sa beogradskim bendom Vvhile, a čija je početna tačka bila “Bilećanka” – pesma iz 40-ih, svojevremeno simbol slobode i otpora. Kompozicija je snimljena uživo u jednom tejku, a za potrebe izložbe vizuelno razložena na nekoliko ekrana. Kroz ovaj rad se, između ostalog, predočava mogućnost ponovne, radikalne interpretacje, a osetan je i binarizam lično / kolektivno.

Natalija Paunić, kustoskinja, iznosi da nostalgija zaokružuje Tkačenkov rad, tematski – ali i metodološki, a ceo njen tekst povodom ove izložbe možete pročitati ovde.

Melanho-test, koji je Saša popunio crvenom olovkom, nalazi se u nastavku; pitanja su nastala kao emotivno-društvena reakcija autorke ovog teksta na izložbu Ruins of Future Utopia. Ukoliko od belih galerijskih zidova krenete nazad peške i uzbrdo ka gradu, melanholija u vama proigraće u svom politizovanom obliku i nežnom revolucionarnom potencijalu – makar do Ulice 29. novembra, gde će je saobraćaj (ili istorija) nesumnjivo zaustaviti.

Saša Tkačenko rođen je 1979. godine i trenutno živi i radi u Beogradu. Od 2008. učestvuje u izložbama u Srbiji i inostranstvu, uključujući izložbe u institucijama poput Centre Pompidou Paris, Muzej savremene umetnosti u Beogradu, mumok – Museum Moderner Kunst Vienna, Museum of Contemporary Art Zagreb, MNAC – National Museum of Contemporary Art Bucharest, Times Museum Guangdong, MSUV Novi Sad, ACP – Australian Centre for Photography Sydney, Belgrade City Museum, Künstlerhaus Bremen, UnionDocs Center for Documentary Art New York, Castello di Rivoli – Museo di Arte di Contemporanea Torino. Tkačenko je bio deo artist-in-residence programa na ISCP u Njujorku i T.I.C.A-AirLAb Tirana Institute of Contemporary Art. Njegovi radovi su deo kolekcija MSU u Beogradu i Telenor kolekcije savremene srpske umetnosti.

Izložbu Ruins of Future Utopia možete videti do kraja marta u galeriji Eugster || Belgrade, (na adresi Viline Vode BB, objekat 5/3), uz prethodno zakazivanje ili tokom planiranih stučnih vođenja – sredom u 18h i subotom u 16h. Kontakt telefon: +381 65 664 96 11. 

Lajkuj:

Ostavite komentar:

Slični članci: